Inauguracja Roku Broniewskiego w Książnicy Płockiej

Dźwięk bicia dzwonu, częsty motyw w wierszach Władysława Broniewskiego, zainaugurował w Książnicy Płockiej rok tego poety w Płocku. - Potrafił pisać pięknie o wszystkim, nawet o Stalinie - żartował prezydent Andrzej Nowakowski, który wyrecytował nawet jeden z wierszy Broniewskiego.

Prezydent Płocka nie był jedyną osobą, która podczas piątkowej inauguracji w Książnicy mówiła o Broniewskim. Marszałek województwa Adam Struzik nazwał poetę jednym z największych piewców serca Polski, jakim jest dla niego Mazowsze. Według posłanki Elżbiety Gapińskiej z kolei, życiorys Broniewskiego postrzegany jest różnie, ale chyba nikt nie ma wątpliwości, że jego poezja była wybitna. Poseł Piotr Zgorzelski wyraził nadzieję, że osoba Broniewskiego i jego twórczość zostaną wreszcie dogłębnie zbadane przez młode pokolenie. A Sławomir Kędzierski, kustosz Muzeum Władysława Broniewskiego w Warszawie podkreślał, że gdziekolwiek poeta nie wyjechał, nie mógł wytrzymać z tęsknoty za rodzinnymi stronami.

Właśnie ze zbiorów tej placówki pochodzą eksponaty, które można obejrzeć na wystawie w Książnicy. Jest tam mnóstwo zdjęć, nierzadko mało znanych i nigdzie niepublikowanych - prawdziwym rarytasem są fotografie z Płocka. Nie brakuje też osobistych przedmiotów poety, jak pióro, którym się podpisywał czy rękopisów wierszy pisanych ołówkiem.

Podczas inauguracji wiersze Broniewskiego recytowali Hanna Zientara i Marek Mokrowiecki z płockiego Teatru Dramatycznego. Puszczony też został kilkuminutowy film, przesłany specjalnie z Grecji przez mieszkającą tam Ewę Zawistowską, wnuczkę poety. Opowiadała, że Broniewski kochał przywozić najbliższych do rodzinnego Płocka. Zebrani obejrzeli też fragmenty filmu dokumentalnego o wizycie Broniewskiego w Płocku, w tym w jego szkole Jagiellonce. Zofia Cierpikowska, emerytowana nauczycielka historii z tego liceum, dopowiedziała to, czego nie było widać w dokumencie.

- Poeta został przywieziony do Płocka czarną wołgą. Kiedy odpoczywał, opowiedział o tym, jak swego czasu został zaproszony do Kijowa przez tamtejszy związek pisarzy. Kiedy chcieli go oprowadzić po mieście, zmęczony machnął ręką i powiedział, że on to miasto zna, był tu jako Legionista w 1920 r. - mówiła, wzbudzając salwę śmiechu.

Maria Broniewska-Pijanowska - przybrana córka poety - podkreśliła, że dla niej Broniewski był ostatnim wielkim romantykiem polskiej poezji. - Dziękuję, że o nim pamiętacie - powiedziała do zebranych w Książnicy Płockiej.