Program budowy dróg rowerowych - prezydent podpisał projekt

Dobra wiadomość dla miłośników rowerów: prezydent Płocka podpisał projekt Programu Zrównoważonego Rozwoju Systemu Dróg Rowerowych na terenie Płocka do 2033 roku. Gdyby go zrealizować, miasto przypominałoby te duńskie, pełne szalejących rowerzystów.

Jest wiele dróg rowerowych w Płocku, ale mało na nich rowerzystów. Powód jest prosty - ścieżki powstawały w chaotyczny sposób. Kilka w latach 70. ubiegłego wieku, jest nawet ścieżka zbudowana jeszcze za czasów okupacji. Najwięcej powstało ich na przełomie wieków oraz w poprzedniej kadencji, ale nie tworzą one systemu dróg, którymi można by się poruszać po mieście bez zjeżdżania na jezdnię. Są i takie, które po prostu urywają się w pewnym momencie.

Dlatego jeszcze w poprzedniej kadencji samorządu ratusz zlecił opracowanie bardzo precyzyjnego, przemyślanego dokumentu - projektu Programu Zrównoważonego Rozwoju Systemu Dróg Rowerowych na terenie Płocka do 2033 roku. By nie powtórzyła się sytuacja, gdy magistrat chciał poprowadzić ścieżkę od Grabówki przez ul. Norbertańską do ogrodu zoologicznego i okazało się, że po drodze wyrasta strzelnica LOK-u i nie ma jak jej ominąć. Trzeba było toczyć długie negocjacje w sprawie przesunięcia jej ogrodzenia.

Program pokazuje, skąd i dokąd rowerzyści mogą się poruszać i opisuje techniczne szczegóły, jak zabezpieczenie przed pieszymi czy sposób włączenia się do ruchu na skrzyżowaniach. Ten plan płockich dróg rowerowych nie tylko ma je uporządkować, uzupełnić o brakujące odcinki, ale także uwzględniać ścieżki na terenie sąsiednich gmin.

Miejski Zarząd Dróg zapowiedział już zaprojektowanie i wykonanie kilku dróg dla rowerzystów (a właściwie uzupełnienie brakujących odcinków), które połączą miasto z tymi gminami. Wpisują się one w powstały dokument.

Przedstawia on układ dwóch głównych krzyżujących się tras rowerowych, które po powstaniu połączyłyby północny, południowy, wschodni i zachodni koniec Płocka oraz system dróg wewnętrznych i rekreacyjnych, np. trasy nadwiślańskiej. Pokazuje, gdzie można zorganizować parkingi typu Park and Ride, obok których mogą powstać przechowalnie rowerów czy też centra rowerowe lub zwykłe wiaty. Projekt wylicza też, ile np. powinno powstać miejsc postojowych obok konkretnej instytucji. Zakłada, że obok hotelu ze 100 łóżkami parking dla rowerów musi liczyć 30 miejsc. A obok np. liceum - minimum 20 miejsc na każde 10 klas.

Dokument pokazuje też miejsca, w których można wykorzystać istniejące ulice, by wydzielić na nich ścieżki rowerowe - np. szeroką al. Armii Krajowej. Albo wprost poprowadzić ruch rowerów po jezdni ze względu na małe natężenie ruchu aut (np. ul. 3 Maja).

Opracowanie podaje także przykłady rozwiązania problemu starego, wąskiego mostu, na którym - tak przynajmniej może się wydawać - nie ma miejsca na drogę dla rowerów. Mówi o możliwości zbudowania dodatkowego pomostu obok istniejącej konstrukcji (ten pomysł nie jest nowy, został porzucony ze względu na bardzo duże koszty jego realizacji). Proponuje też - po całkowitym wyprowadzeniu ruchu ciężkich pojazdów z Płocka - zwężenie jezdni na przeprawie i poszerzenie chodnika dla rowerów. Albo wydzielenie ścieżek wprost na jezdni kosztem szerokości pasa ruchu dla samochodów. Autorzy dokumentu podsuwają też inne rozwiązania: bezpłatny przejazd dla rowerzystów autobusami Komunikacji Miejskiej na odcinku między brzegami rzeki lub przygotowanie dla nich specjalnego autobusu (są takie pojazdy, mają zainstalowany z tyłu specjalny bagażnik).

Program Zrównoważonego Rozwoju Systemu Dróg Rowerowych podaje też etapy jego realizacji i szacunkowy koszt. Nie są to małe kwoty, jeden odcinek może kosztować kilkaset tysięcy złotych, inny - kilka milionów.